() Rijpend fruit
We dekken de tafels op
We sommelieren de dagen
In een bocht door het hart
Om onze woorden uit te dragen
In gewichtloosheid, in verzengende zinnen
In letters en gebaren
Zomaar weg uit het hoofd.
Hangend om geplukt te worden
Als druiven
In de juiste volgorde
Het bloeiseizoen openprikken
Want de tijd is blozend rijp
#Henri A.
-
In oorlog vervagen de grenzen. Toch blijft ieder mens een stem hebben — een fluistering, een schreeuw, een gebed, hoop. Kind Kleine handen...
-
Soms is het kil in het hoofd zoals in deze hemelhoge kerk die tot de wolken reikt. Galmen mijn woorden tegen de steunbogen en sterven uit op...
-
Leonard Nolens is niet meer... Tien jaar geleden maakte Dimitri Van Zeebroeck dit korte, prachtige portret...