Toen ik jou de eerste keer terug
zag en onze blikken een luttele
seconde deur in de hand de
kamer vol passanten
Verdween ik van iedereen en
voelde het trillen van handen niet
door de woorden die ik losliet
maar door de vonken het vuur
het verlangen de spanning
En toen schreef jij mij een brief
een echte brief op echt papier met
echte woorden en echte plooien
en een kus als laatste woord
En ik ging zitten aan mijn schrijftafel
en tuurde op een wit blad en zocht ook
naar de juiste woorden maar stuurde
je een leeg blad terug
En jij begreep dat ik geen woorden
nodig had om uit te leggen hoe
graag hoe veel hoe erg hoe blij hoe
wel en hoe niet er niet toe doet
En toen kwam er een nieuwe brief
van jouw hand en van de lippen
van jouw mond met de mooiste
volzinnen in de helderste taal die
iemand ooit tegen me heeft gepraat
En later wanneer we mekaar opnieuw
zagen hebben we alle brieven samen
in brand gestoken heb ik je hand genomen
gewandeld en gezegd:
vanaf nu gaan we echt leven
We stapten weg van de verhalen en de
holle wegen weg van de platgetreden
paden weg van verleden weg
van alles wat ons had vervreemd
Jij hebt me een brief geschreven een
echte brief met echte woorden en echte
plooien en een echt begin zonder eind...
#HenriA
