() Dansende Rita

Dag Rita. Goeiemorgen. 

Ik denk dat ik je nog nooit heb ontmoet. Bij deze. Wat doen wij hier samen? Misschien is dit wel de club van de linkshandigen. Ik zie hoe jouw pen sierlijk over je blad glijdt, je andere hand verguld met ringen, die jouw zinnen ondersteunen.

Je komt er goed voor vandaag. Je schoenen zijn klaar om te dansen. De glitters op jouw trui zijn misschien wel weggelopen uit een discobol. Je sjaal van bordeaux doet me denken aan de tango. Ja, dansen kan je wel! 

In je witte tas zitten al je verhalen, alle dansen die je ooit hebt geleerd. Ik wil wel met je leren dansen Rita, want in dansen ben ik nooit goed geweest.

#HenriA

() V

Rug aan rug
aan het water,
de lucht hangt hoog
boven de wolken

Door de hazelaar de zon.
Bevlekt ons
van kop tot teen.

Vogels trekken een V.
Ze zijn terug
van vroeger naar later.

Wij ook.

#HenriA

() Trilogie van de held

En plots ben je mijn held (Deel 1)

Anderhalf wakker
na driekwart nacht,
die een breuk maakt
in de dag.

Oud gebakken met belegen,
half glas coke vergeert, een
veel te vroege sigaret. Mail-
verkeer en blogzinnen lees.

Zoeken naar de feiten
uit het klavier. Voor wat
het waard is. (Heel even)
Voor niets.

Zoals de fiets, die kwaad
naar me kijkt. Zie ik hoe
je over de bergen rijdt
en plots ben je mijn held.
 

En als je mijn held niet meer bent (Deel 2)

En als je mijn held niet
meer bent, wacht er nog
driekwart wakker en
anderhalve nacht.

En hang. En lig. En
Hang. En lees. En trek.
En klavier. En jazzmuziek.
En een teveelste sigaret.

Soms ook jou.
En jij en hij.
En zij en hen.
En een vader.

Waarom ben ik
alweer vergeten.
Omdat het zo hoort,
heb ik gehoord.


Want dan ben ik de held (Deel 3)

Omdat het zo hoort heb
ik gehoord. Ga ik driekwart
nacht ronden en ben ik
anderhalf wakker.

En blaas. En klavier. En
jazzmuziek. En een veel
te late sigaret. Mailverkeer
en blogzinnen herlees.

Over meestal jou.
En jij en zij.
En de rouw.
En een vader.

Ik creëer. En lees. En
herlees. En kan geen
afscheid nemen. Want
dan ben ik de held.

#HenriA  


() Portaal

(maart 2010)

Met smalle woorden hebben we
leren praten, met smalle gebaren
om het lijf,
zoals een kier wit licht dat
valt in de kilte van mijn portaal,
waarin ik me verberg als
jij voorbij gaat.

En dan verdwijn je, blauw
en koud. Smaken
mijn woorden naar 
bulderend water,
verdronken in mijn stem,
stroomt de eeuwige twijfel:
de straat of de deurbel.

#HenriA


Anton Pieck (1895-1987) - Deurportaal

() Dag andere

Dag andere, dag mens, wandelend met jezelf,
we hoeven elkaar niet te kennen om te scheiden,
gewoon mekaar passeren in een drukke straat,
in een ogenblik tussen het leven dat voorbij raast.

We kennen geen vrees voor elkaar en hoeven
elkaar ook niet te beminnen omdat onze angst
en onze liefde in onze stappen zit, die na onze
korte ontmoetingen met onszelf verder gaan.

We hoeven mekaar ook niets te verwijten,
vreemdelingen passeren mekaar voortdurend
in de leegte van het voorbij gaan, wandelen
almaar verder van elkaar weg in eenzaamheid.

En toch, we zijn geen vreemden meer voor
elkaar, geen schaduwen aan elkaars ruggen,
hoogstens zijn we onvindbaar na het voorbij
gaan en wordt de toekomst onze herinnering.

#HenriA

() Gregory Alan Isakov - She Always Takes It Black

 

() Genster

Niets is beter dan het is
Dat is altijd zo
Ook al geloven we het niet

Je kan vechten of rusten
Omarmen of slaan
Terugkeren of verdergaan

Niets zal anders zijn dan het is
Omdat niemand aan de touwen trekt
Of de weg bepaalt

Zolang je maar niet dooft
En verder laait
Genster na genster na genster

#HenriA

() Ik besta voor jou

De dag vaart als een schip over ons heen
en zet de schemer vast tussen je ogen
ik schuif je tussen mijn vingers
die zachtjes kneden
van boven tot beneden
tot jouw middenrif open breekt.

Je start het wiegen en net voor je me
wijdbeens in je eet
stuit je hand op mijn borst.

In de aanraking van die ene seconde
heb jij me alles gegeven,
mijn hele wereldgeschiedenis die
tussen de lakens voorbij marcheert.

En in jouw ogen zie ik de blik van een kind
dat naar mij ruikt en langs jouw tong
naar mij proeft en mij likt.

#HenriA  


Sam Dillemans - Lizy

() Demerwater

Een vader en een zoon
Fietsen op de dijk

Trappen in stilte
Door hun verhaal

Laten zinnen bollen
Het water achterna

Een Brabants trekpaard
Buigt het hoofd

Stuurt hen dieper
Het Hageland in

Zonder woorden
De heuvels achterlatend

Deze vader en deze zoon
Hoeven niet te praten

Zij verstaan waar
Het water heen gaat

#HenriA

() Samen

Ik las een boek over eenzaamheid
en plots was ik niet meer eenzaam.

Het maakte me aan het lachen
met een glimlach er bovenop.

Het boek scheurde woorden uit zinnen
en flarden uit gedachten.

Het zette alles in perspectief
en sprak iedereen aan.

Alleen zij, die niet geloven
en niet zien,

houden zich in een kramp
aan een hemel op aarde.

#HenriA

() In alle vroegte

In alle vroegte
naar buiten gelopen.

Voor alle slapers
voor alle vogels.

Jij met je snuit vooruit
je staart omhoog.

Ik met mezelf
op kousenvoetenschoenen.

Het licht schoot
de lucht in.

De zon achterna
De zon
achterna.

In onze stilte
over nieuwe paden geslopen.

Met alles gloedgroen
en een gouden laag.

Hebben we al een
dag geleefd.

Voor de dag
al begon.

#HenriA

() Wees voorzichtig met me, liefje.

Wees voorzichtig met me, liefje.


De lente is op zich al loslopend
met de bijen en de bloemen en zo
die overal heen galopperen.

Die heelhuids over me dartelen
en me raken tot in het diepst
van mijn ziel.

Geen schilderij, geen standbeeld
kan de lente
in lijnen trekken.

En ook niet de blik in je ogen
en de contouren van
je gelaat.

Wees voorzichtig met me, liefje.
Ik heb nog zo veel lentes te gaan.

#HenriA

() Lente (in Hallerbos)


Nu de zon steeds hoger
en langer gaat schijnen.

De lucht helder en helderder is
dan water, doorzichtig bijna.

De bloesems mijn neus kleuren
net zoals de bloemen.

Ik aan de hartkant word geraakt
door die stille blik.

Dan weet je, de lente is
in mijn lijf begonnen.

#HenriA



() Vergezicht / Uitzicht

Plots een gezicht.
Een groot gezicht.
Het gezicht van een vrouw.
Vlak voor mijn gezicht.
Verstopt achter een bril.

Ken je me nog?
Vraagt het gezicht.
Het fluistert, zo dicht.

Ik herken het gezicht.
En de bril.
Maar ik weet niet
van wie het gezicht is.

Dus zeg ik niets.
Ik knik niet.
Ik beweeg niet.
Ik ben gezicht.

Want het is mijn dag niet.
En ook niet mijn gisteren of
mijn morgen.

Ook al is er
vlakbij een ander gezicht,
dat zo graag wil
dat ik het zoen.
Dat ik naar haar
zou kijken.

#HenriA


() Vannacht voelde ik het voor het eerst

Vannacht voelde ik het
voor het eerst.

Ik ben alleen lichaam
alleen lijf
als een zak
als een muur om me heen.

Een zak van huid
die gedachten maakt
van mortel en steen
en bouwt en sloopt
tot er niets overblijft
in slaap.

Waar huid huid zoekt
en door de muren
van jou heen breekt.

#HenriA

() Je

Ik denk
als het regent:
laat je niet nat worden.

En als het stormt
denk ik:
vat toch geen kou.

En ik denk ook
dat dat denken
niet helpt.

Want je wordt nooit meer
nat, noch vat je een kou.

Want het regent
noch waait ooit
nog voor jou.

#HenriA

() Pootjebaden

Vanuit de zee lijkt ons leven
soms minder welbesteed,
te midden van het water
in de stroom van oneindigheid.

De boten die op weg zijn
van de kant naar de wal,
de papieren bloemen
die uitwaaien op het strand.

En wij hand in hand,
pootjebadend weg van gewoel
en blijven hangen in het gevoel
van de stilte die we dragen.

#HenriA

() Van den hond

Ik ben niet klein
de anderen zijn groot
binnen handbereik zit
hun navelbuik
en met de kruin van
mijn hoofd streel ik
en dat was vandaag
overdag.

En nu rol ik de vloer uit
door de slaapkamer
schop mijn afgeslofte stappen
onder bed
en trek valavond
over me heen.

Ik zoek mijn tweede huid
en mijn volgende adem
maar het enige dat ik
nog raak is schaduw
van de halve meter
waar je was is
heel dichtbij.

#HenriA

() Klappen

De klappen die
Ik kreeg hou ik bij
Ik geef ze nooit
Meer terug

Ik zal er ook
Niet over praten
Of ze nog aan
Mezelf tonen

Ze zijn weg
Uitgedeeld
Ontvangen
En voor altijd vervlogen

#HenriA

() In deze wereld

Mijn dagen dwalen
door weelde,
door het rauwe geloof
van de vriendschap.

Voorgoed verging mijn sterven
en dus ook mijn dood,
dit openbaarde een tijd
die later zal heten.

Wij,
wij zijn geworden
wie we zijn,
in deze wereld.

#HenriA

() Lynyrd Skynyrd - Sweet Home Alabama

() Stilzwijgen

Jij toont me hoe je niet zwijgt,
en ik laat de stilte.

En hoe de stilte me bij
de keel grijpt,
de hoeken van de kamer
worden leeggegeten.

Hoe de zolder boven
het onderliggende huis kraakt,
waar het leven in stukken
uiteen valt en vertraagt.

Ook in bed is het stil.
De lakens weigeren nog
langer te praten.

Onkreukbaar staren ze
me aan, alsof ze geduldig
wachten, om me op te baren.

#HenriA 

() Uitgeperst

Vers groen,
versgeperst groen
uit de ochtenddauw.

In het rond
al mijn spullen
op de grond,
omarmd door
ochtendblauw.

Niemand weet waar ik ben.
Ik ook niet.
Ook ik weet niet
waarheen of
waar ik blijf.

Maar jij, alsjeblief,
jij, blijf bij mij,
al was het maar vannacht.

#HenriA

() MJ Cole & Freya Ridings - Waking Up


 

() Ik heb het spel van sterren en planeten gezien, in een zwart galactische ruimte

Ik heb het spel van
sterren en planeten gezien,
in een zwart galactische ruimte.

Ik heb geboorte en groei gadegeslagen,
massa en aantrekkingskracht
in een o zo fragiele balans.

In een kleine oneindigheid
zag ik het bekende blauw groen
dacht ik, als een schitterende parel.

Wist dat ik terug wou
en zag in passerende tijd
het pulserend verval van een paradijs.

#HenriA

() Stereo MC's - Connected

() Peggy Lee - It's a Good Day!

() 6.45 AM - 9 °C

Het ochtendbos glanst,
zon en schaduw spelen
haasje-over terwijl wij 
er een streep door trekken.

Onder de bomen
bedekt verzonken schemer
een man, een hond
op een slingerend pad.

Bij de laatste bocht
noopt wijds licht tot stilte,
mekaar vragend aankijken,
om dan verder te gaan.

#HenriA

() Bekomen

Kwade en beminde woorden strompelen over mekaar, 
zoals rukwinden door een verwarde bos haar
geven ze het broedend hoofd vragende krampen.

Uit de tuin stijgen witte avonddampen,
maken de man leeg, zijn gedachten zijn klaar! 
Hij ziet slechts nog een wiegende maan
waar sterren geruisloos op stampen.

Die onzichtbare wezens van de lucht
hebben een verhaal onder hun zolen,
dat gewillig meedanst, afwachtend zucht

en dan langzaam wegwaait, altijd rond zal dolen,
tot mensen de ogen openen bij het spellen van je naam en
in hoog gras schrijven: waarom hebben we jou niet eerder geloofd.

() Bij deze!

Laat me wel wezen.


Ik wilde je een gedicht schrijven

waarin het woord maybe

rijmt op baby.


Bij deze!


#HenriA

() Vloedgolf

We schrokken wakker van de harde wind
De lucht stond in vlammende laaie
De wolken vlogen de hemel voorbij
Opgejaagd door het wilde waaien

We sprongen op want de wereld viel weg
Maar we konden hem niet terug halen
Als gekken sloegen we ons voor de kop
En hoe harder we sloegen, hoe meer we verdwaalden

De bliksem sloeg gaten in het hart
En we lachten tegen het huilen
Niemand heeft ons nog vleugels gebracht
Nergens konden we nog schuilen

#HenriA

() Eels - Rock Hard Times


They told me that I couldn't come back here again
Took me for some kind of fool
Said I was doing things that never should be done
But I don't care about their rules
As if I cared 'bout the little minds
In the little heads of the herd
There's nothing you could dream
Would be more absurd
And everybody knows these are rock hard times
I gotta make it through
These are rock hard times
I don't know what it is they're trying to do to me
Make me into some sick joke
But no one's laughing
And least of all not me
It's hard to laugh as you choke
Hollywood lies piled up to the sky
Floating your way soon
Hope you like the rotten stench of doom
And everybody knows these are rock hard times
I gotta make it through
These are rock hard times
And everybody knows these are rock hard times
I gotta make it through
These are rock hard times
I don't know what it is they think I'm gonna try
They don't know what they need to fear
The surest sign that the end is coming soon
Is right there in the bathroom mirror
Everybody knows these are rock hard times
I gotta make it through
These are rock hard times
These are rock hard times

() Het is wat het is (dus we zwijgen)

Het is wat het is
Dus we zwijgen

Als we niet weten
Wat we begrijpen
Over het bestaan
Van eindeloze begrippen
Hoe kan je dan begrijpen
Waar we over praten

Praten wordt gevangen
Gezet door taal
Woorden zijn
Wapens als messen
Die ongeleid door
Gedachten snijden

Dan is het wat het is
Voor iedereen
Voor altijd

#HenriA

() In de gloria


Mijn hele leven is een leugen,
fluisterde hij in haar oren.

Ik besta niet echt.
Ik besta niet echt.

Ik ben nooit geboren
en zal ook nooit doodgaan.

Dus je hebt me nooit gekend,
wat ik dacht, wat ik voelde,

waar ik voor sta, wie ik ben,
lucht laat zich niet grijpen.

Lang zal hij leven,
voor altijd, liefst voor heel even.

#HenriA



() Down By Law - I Scream, You Scream, We All Scream for Ice Cream

() Theater

Het theaterseizoen is voorbij,
het doek dat geen doek meer is
hangt er verdwaasd bij.

Het applaus sterft uit,
galmt nog een beetje na
tot in laatste vingertoppen.

De rollen zijn gespeeld
en opgeleefd, ook de rol
die me wordt toebedeeld.

De dramaturg kan moeilijk
de boeken sluiten en hangt
in de coulissen.

De souffleur draait overuren
om het spektakel dat stuiptrekt
te redden.

Maar er is geen ontkomen aan,
het doek strekt de plooien,
het theaterseizoen is gedaan.

#HenriA

() Wartaal

In het oog van de storm
stuiven woorden alle
kanten uit.

Ze worden in flarden
gescheurd tot 
losse letters

die een weg zoeken
naar een zin,
maar waaien weg

tot vervlogen gesprekken 
die uiteindelijk 
overbodig blijken.

#HenriA

() Kraanvogels

Ik loop stroomafwaarts
En loop over
Het drijfhout haalt me in

De kraanvogels vliegen
Naar het zuiden
En weten waar naartoe

Ik kruis ze
En zoek het noorden
Mijn hond blaft ze toe

Ik twijfel aan de kade
Of ik wel 
Verder zou gaan

Ik keer om 
En volg de luchtsporen
Tot aan de nieuwe horizon

#HenriA

() Vergeten

Ik herinner me niets
en zelfs dat,
wat ik niet herinner,
herinner ik me niet.

En zoals ik de wereld
niets te zeggen heb,
heeft de wereld mij
niets te zeggen.

En toch.

Blijven woorden
uit mij stromen
en vergeet ik die
woorden onmiddellijk.

Ik wil niet
herinnerd worden.
Zelfs niet
door mijzelf.

#HenriA

() Er wordt een dood geboren

Voor alles bang geweest,
niet voor alles
maar voor veel.

Voor grote dromen
en voor de deurbel en de telefoon,
voor sommige mensen
en voor de gedachten over sommige mensen
die niet over gaan.

Voor de waarheid en
voor de feiten,
de toekomst en het verleden.
Voor mensen die een rol spelen
en voor de rol van mezelf.

Voor alles wat aan de taal ontsnapt.
Voor de hartstocht en de passie.
Voor de oppervlakkigheid en de verveling.
Voor het recht en de rede.

Over de borstkas op slot.
Voor de clown onder het bed.
Voor het verdriet in ogen.
Voor de blik op mezelf.

Voor de jeuk op mijn leden.
Voor de pijn in mijn linkerarm.
Voor de kanker die overal loert.
Voor de tonen van een sentimenteel lied.

Voor de vaststellingen over het leven
maar nog meer voor de vaststellingen 
over deze vaststellingen zelf.

Maar niet van jou.
Niet van jou.
En niet van de dood
Niet van de dood.
Maar van mezelf.
Vooral van mezelf.

#HenriA

() Koud ingepakt, 's avonds laat

Gebroken duisternis, mijn koude einde
ik zoek naar plaatsen
die ik nog nooit heb gezien,
niets beweegt, enkel de stilte op straat.

De koude besproeit me als een douche
het is zo wreed, de koude lucht
koud ingepakt, 's avonds laat
omdat er geen zon is.

De enige lichten hier zijn naakt.
Ik kan niet spreken,
ik kan niet horen,
maar ik weet dat ik echt ben.

Het is hier sowieso niet warm
het donkerste licht is voor de dageraad,
ik herinner me de zon, maar ze zonk
in het water dat het licht eet.

Leven is gemakkelijker als het nacht is,
de kou heeft de regen bedekt,
ik kan voor altijd zien, tot in de diepte,
koud ingepakt, 's avonds laat.

#HenriA


() Ramen open

Mijn woorden zoeken
jouw diepte, waardoor
mijn diepte de jouwe raakt,
ook al ben je er zelfs niet.

Ik zou zeggen:
leg dit gedicht weg en ga buiten,
luister en hoor, naar alle mensen die
niet worden gehoord.

En leg een hand op je hart,
wrijf het warm,
streel het met vingertoppen
tot stilte.

En sluit dan je hoofd voor
de waan van de dag
en ga straks slapen met
schoonheid en de ramen open.

#HenriA


() De kilometer

Als er ooit iets met me gebeurt
dan moet het zo wezen
wie het meeste angst heeft
heeft het minst te vrezen
wanneer ik leef 
in elke kilometer
kan het niet fout gaan
hooguit anders dan verwacht

#HenriA


Concrete Evidence: 1m
1 meter snelweg volgens Belgische norm, 2012
Collectie Verbeke Foundation

() Oerkracht

Er is geen grotere oerkracht

Dan de storm die regen
wolken in zon verandert

Die warmte en zuurstof
Door het hart blaast

Die het hoofd bevrijdt
En gedachten wegjaagt

En de schoonheid blootlegt
Van jou en mij.

#HenriA

() Zwaartekracht

Wandelend
op een onverlichte landweg
en boven mij de Melkweg
waan ik me tussen de sterren.

Het lichtpunt
in de verte is geen boerderij
maar het einde van
een tunnel.

De contouren
langs de velden
zijn geen bomenrijen
maar een gang.

Het schijnsel
aan de horizon
is niet waar ik woon
maar dromen.

En dan zakt mijn voet
in een zwart gat
en struikel ik
verder door de nacht.

#HenriA


() Mevrouw D.

Mevrouw D. is ziek,
ziek in haar hoofd
maar totaal ongevaarlijk.

Ze vangt met haar mond
sneeuwvlokken uit de lucht,
kauwt ze tot snot.

Maakt van haar armen
een vliegtuig en
cirkelt doelloos rond.

Ze plukt de bloemen
uit het behang
en geeft ze water.

Verzamelt bolletjes wol
en knoopt alle
eindjes aan elkaar.

Op de bus zit
ze steeds twee rijen voor mij
en ik kijk naar haar.

Ik ben de enige
die haar ziet,
waar ze voor bestaat.

Want niemand
durft mevrouw D.
aan te kijken,

uit de angst om
zelf gek te worden
verklaard.

Lafaards!

#HenriA




() Kutgedicht (voor feministen maar bij uitbreiding voor iedereen)

Het is blijkbaar een kutjaar
met een kutbesmetter
en kutalleenheid
als een vaginale afscheiding.

Er zijn mensen die
kut maar kut vinden
en niet toevallig zijn
dat feministen.

Zij zullen dit kutgedicht
niet omarmen maar
het bh-loos aan 
de schandpaal nagelen.

Maar de dag
dat de kut uit het jaar verdwijnt
kunnen ze allen beginnen lullen
over de vagijn.

#HenriA

() Voor het slapengaan

Niemand zwijgt zo speels als jij,
niemand is ooit zo geweest.

Wij hebben geen woorden meer nodig
als ik de dag naast me neerleg.

Ik kan naar je kijken zonder te zien,
ik kan naar je luisteren zonder te horen.

Mijn ogen dwalen van je lippen
naar de kuiltjes van je poriën.

Ik hoor je zachtjes ademen
en dan val je in mijn slaap.

En als je eventjes geen adem haalt,
schenk me dan de zuurstof die je overlaat.

#HenriA

() Aanzuigen

Je staat in een doorschijnend hemd
in het open raam,
de gordijnen wild, de piano zacht
en probeer me naar je te zuigen.

Ik heb geen bloemen bij,
enkel een ruiker woorden,
om je een verhaal te vertellen
dat nog nooit verteld is.

En lees me, lees me goed,
boven, onder en tussen de regels,
het staat allemaal ergens in de verloren
hoekjes van mijn onontgonnen ziel.

#HenriA

Salvador Dali - Vrouw bij het raam

() Vlieg!

Ik had in geen tijden nog
een leven kunnen redden.

Van wanhoop. Of van verdriet.
Of van een mens die een ander mens graag ziet.

Ik vang een vlieg en zet ze gevangen
onder mijn twee handen. Ik laat ze vliegen.

Ze vliegt het grijs van de dag in en is vrij.
Ik twijfel of ik zou schrijven.

Op teevee vallen de doden met bosjes
en ik schenk mezelf nog een glas rode wijn.

#HenriA

() The War on Drugs - Under The Pressure

() Druppelgewijs

Zonder dat ik het verwachtte, was je zo goed
om je te tonen.
Zonder dat ik het verwachtte, stond
je onbedekt voor me.

Wat er dan gebeurde,
was niet onverwacht,
zoals de nacht overgaat in dag,
ging jij over in mij.

Traag, in watervallen, in zonnestralen
daal ik af van je haren, naar je nek,
naar je mond, naar je borsten,
langs je buik naar je dijen.

Ik doe mijn ogen toe
en zie je niet, ik ruik en voel,
ik kroel, rond je lijf en alles wat
daar aanwezig is.

Niets kan ontbreken nu ik in je ben,
en ik blijf, tot er geen druppel van me overblijft,
en ook als ik kom en daarna verder ga,
hou je me nog vast.

#HenriA

    Gustav Klimt


() Doventaal

Ik belde je.
Je nam op.
Dag zei ik.
Jij zei niets.
Nog steeds niet.

Er viel een stilte
die niet opgevuld kon worden.

Een stilte als een wereldrecord
ingehouden adem.

Een stilte die een woordeloos
antwoord in zich draagt.

Ik belde je.
Ik zei tot ziens.
Jij zei nog steeds niets.
Je hing op.

Ik probeer opnieuw binnen een jaar.

#HenriA

() Jeuk

Ik krab me open
Als een kraslot
Dat na gebruik
Wordt verscheurd
En roemloos in
De vuilbak verdwijnt

#HenriA

() Kijk, ze hebben toch een buxushaag!

Ik passeer langs achterbuurten, 
betonnen platen muren,
verzopen plantsoenen,
moestuinen met rode en witte kolen.

Bomma sloft in een bloemenshort,
de zakdoek in de hand
voor de loopneus die
over haar kin verloren wandelt.

En wat verder
een witgevlekt duivenhok,
een dolgedraaide hond.

En nog wat verder, maar eigenlijk overal,
een aanbouw met een aanbouw
met een aanbouw aangebouwd.

Kerstverlichting flikkert
nog wat flauw na,
de takken van de rododendrons
winters halfstok,
maar hé, kijk, ze hebben toch een buxushaag!

Verlaten en troosteloze
miniparadijzen
glijden voorbij, treinend traag
tot ik het kale station binnen rijd.

#HenriA

() Alle verjaardagen van het jaar zijn bijna voorbij

De scheurkalender verliest
zijn laatste blaadjes,
alle verjaardagen van het jaar
zijn bijna voorbij.

We tellen af,
maar weten niet tot hoeveel
we moeten tellen of wat
er net te vieren valt.

Je zou van elke dag iets
(moeten) kunnen overhouden,
een gedachte, een herinnering,
een kleine vreugdedans.

Maar de dagen lijken zo erg
op mekaar, alleen het weer
verandert
zo nu en dan.

Een jaar sloft, een jaar flitst,
het is zo klaar.
Op 13 maart 
vieren we een nieuw jaar.

#HenriA

() Tegenwoordig verleden

Er zijn woorden waarin
het verleden niet te vatten valt,
en als ik een punt achter een zin zet,
is er alleen maar heden.

Heden na heden na heden:
het is de enige tijd die telt,
ongrijpbaar, maar altijd het
best aanwezige.

Je kunt alles besluiten. Je
kan weg gaan, je kan blijven
of je kan al je woorden opsparen
voor een regenachtige dag.

#HenriA


() Jayhawks - Save it for a Rainy Day

 


Pretty little hair-do don't do what it used to
Can't disguise the living
All the miles that we've been through
Looking like a train wreck
Wearing too much makeup
The burden that you carry
Is more than one soul could ever bare
Don't look so sad, Marina
There's another part to play
Don't look so sad, Marina
Save it for a rainy day
Save it for a rainy day
Save it for a rainy day
You never make your mind up
Like driving with your eyes shut
Rough around the edges
Won't someone come and take you home
Waiting for a breakthrough
What will you set your mind to?
We stood outside the Chinese restaurant in the rain
Don't look so sad, Marina
There's another part to play
Don't look so sad, Marina
Save it for a rainy day
Save it for a rainy day
Save it for a rainy day

() Spraakloze zondag

Beste eerste minister,
ik stel het volgende voor:

Om de zoveel maanden
een zondag waarop 
niet wordt gesproken.

Geen woorden, geen verhaal,
geen muziek wil ik horen,
gewoon... even gedachtenloos .

Geen gesprekken, geen debat,
geen discussies,
geen ellenlange monoloog.

Maar een zondag zonder taal,
zodat de spraak wordt verbannen
en zinnen overbodig raken,

met enkel stilte en zondagrust
in het hoofd.

Stille zwaai,
van je onderdaan ,
#HenriA

() Bon Iver - For Emma


Justin Vernon, songwriter and band founder,
is quoted as saying :
"Emma isn't a person. Emma is a place that you get stuck in.
Emma's a pain that you can't erase."

() Buitenland

Er woont in elk van ons
een buitenland, een onzichtbaar
land waar geen mensen wonen.

Enkel bomen, zee, zon, regen,
hoop, verwachtingen en dromen.
Daar raak jij mij.

Je kan daar geen mensen ontmoeten,
je kan enkel voelen wie er welkom is
en wie er voor altijd mag blijven.

En stel je dan voor dat de tijd niet bestaat,
maar jij nog wel, er zijn onvoorstelbare
dingen gebeurd, maar je kan niet zeggen wat het was.

Als een dag zonder nacht,
als een nacht zonder dag,
als een snaar die maar één
keer wordt aangeraakt ,
en daarna nooit meer.

#HenriA

() Rimpeloos water (dit is geen kerstgedicht)

We hoeven niet naar huis te gaan,
want we zijn al thuis,
voor weken, voor maanden.

Weet je nog? Toen de tijd
aan ons voorbij gleed aan een rotvaart
en we alleen maar hoefden te zwemmen.

En nu dobberen we verder,
naar kerst, naar een nieuw jaar,
de lippen nog net boven water.

December. We gooien wat slingers
en ballen in bomen en slierten
lichtjes door de kamer.

Kijken door het raam naar
de regen die tekeningen maakt
op het rimpelloze water

En we wachten, wachten,
tot er weer genoeg stroming is
om mekaar terug te omarmen.

#HenriA

() Donker & stil

De straten zijn leeg,
vooral ’s nachts.
Ik ben graag in lege straten.
Wat ik dan voel is hetzelfde
dan wat ik zie.

Er is veel donker dan.
Meer donker dan licht.
En het is ook stil.

Er gebeuren heel veel dingen dan.
Die je niet ziet.
Omdat het donker is.
En stil.

En er is dan ook melancholie.
Die leeft op wanneer het roerloos
en duister is.

Het maakt me blij.
Blij, omdat ik dan,
in die lege straten,
mag voelen wat ik mis.

#HenriA

() Bram & Loeba

 


() 21 december

De dagen doen pogingen om
iets te worden.

Ze lichten op, dag na dag,
en jagen jaartallen achterna.

Wanneer zal de laatste
werelddag zijn?

Dat alles nacht wordt,
een eeuwig oudjaar.

Vandaag is de kortste dag,
of zoals je wil, de langste nacht.

Kunnen we alvast oefenen, van
een bestaan in zwarte gaten.

#HenriA

() Ik schaats! Ik besta!

Wanneer je schrijft
blijf je bestaan,
als de krassen
van een schaatser
op het spanningsveld
van het leven.

Er zijn momenten
dat de muren zo dik zijn
dat niemand je kan horen,
enkel het kloppen
van het hoofd.

Dan schrijf je woorden,
die steeds overal
doorheen gaan,
door merg en been,
over drempels en kloven,
door hart en nieren.

En dan weet je:
Ik schaats! Ik besta!

#HenriA



() Wens

Alles 

Over 2020 is alles reeds gezegd. Door jou, door mij, door de wetenschappers, door Martine Tange, door de facebookers, door de beleidsmakers. Kortom: door iedereen. Ik wil het niet meer herhalen. Het is wel duidelijk. 

Ik weet dus bijgevolg ook niet wat ik jullie voor het komend jaar wil wensen. Meer van hetzelfde? Of opnieuw het vroegere? Of iets nieuws dat we nog niet kennen? Ik weet het niet. En jij ook niet. Dat is niet erg. Omdat niemand het weet. 

Ik heb in 2020 afscheid genomen. Van een vader. Van een ziekte. Van bruisende nachten. Van onverwachte uitstappen. Van lange gesprekken aan een toog. Van verloren liefdes. Van een stad. Van enkele demonen. 

Ik heb ook veel dingen omarmd. Huiselijkheid. Liefde. Een fijne job. Een online leven. Intense vriendschappen. Een hond of drie. De pakjesberzorger van Post.NL. Kilometerslange wandelingen. De sterren. De maan. En boeken. Tientallen boeken. En ook een beetje Netflix. 

Natuurlijk valt er wat te wensen. Er valt altijd wel iets te wensen. Ik weet alleen niet goed wat. Ik moet nu denken aan de beklijvende film “Beautiful Boy” die ik onlangs zag. Over een vader en zijn drugverslaafde zoon. Telkens als zij afscheid namen van elkaar, vervielen ze niet in het kleffe “I love you”. Maar het enige wat ze tegen elkaar zeiden als ze mekaar innig omhelsden was: “Everything”. 

Dat ga ik dus ook doen. Ik wens je “alles”. In een mentaal opgeruimd hoofd. En een almaar kloppend hart. 

Bart

() Driehoog huis

de planten groeien tegen
de muur van jouw driehoog huis

de hond ligt op de mat en wacht
tot de sleutel in het voorslot draait

door de ramen schijnt een gelig licht
maar leven doe je op de benedenvloer

tijdens de weekends, wanneer het
gesticht de deuren sluit

dan slaap je jouw vel over been
en is er rust in de gangen van je hoofd

pak je al je spullen bij elkaar, zo ook
je angsten, je gedachten en je dromen

jij bent degene die
ik over mijn lippen wil krijgen

jij bent degene in het driehoog huis
waar ik thuis zal komen

#HenriA

() Stille verjaardag

het licht van mijn verjaardag
schijnt op de grijze aarde

vandaag breekt zon door de wolken
leeftijd breekt door de jaren

je zoekt in je herinneringen
naar iets onvoorstelbaars

en dan zijn er de momenten
dat de mens eenzaam is

maar er zijn nog meer momenten
dat de jaren me dragen op vriendenhanden

dat zijn ze, zo zichtbaar, zo nabij
zo ver weg is dan het sterfelijk zijn.

#HenriA

() Oblivion

Als niets je raakt
ben je als een zucht
die zomaar
ergens heen waait.

Als alles je raakt
ben je als een orkaan
die zomaar
alles plat slaat.

Als je wind bent
drijf je mee
tot je vroeg of laat
zomaar liggen gaat.

#HenriA



() Over hoeveel tederheid er nodig is om te groeien

Ik weet niet wat me overkwam
maar onder de oude eik
werd mijn lijf in de grond genageld.

Hij spreidde zijn kruin over
de mijne en ik stond daar als bevroren,
ik kon geen weg meer uit.

En jezus aan het kruis keek op mij neer,
net zoals de takken
die op stammen leken, 

en ze praatten met mij, honderduit,
een woord voor elk gevallen
eikenblad,

over hoeveel tederheid er nodig is
om te groeien en een leven lang
overeind te blijven.

#HenriA

     De 250 jarige eik - Kaggevinne

() Troost