#HenriA

() Sebadoh - Ocean

So you think you're in the middle of the ocean
Stranded on an island of your own
Or stuck in the top of a mountain
Either way you're gonna say you're all alone

And I hesitate to say that you're a liar
I never tell the truth myself
But I tried to chase you down and I got tired
So I'm leaving you to you or someone else

'Cause you never want to hook up in the middle
And I'd meet you there to talk if you would show
But you answer every question with a riddle
And refuse to even choose to let me go

It used to be I'd tell you all my secrets
Giving you the credit you deserve
I guess you didn't care to lose or keep it
And we never quite connected from the first

And I wish I had a way to make it better
To rearrange the world and make you smile
But it's dumb to even think I had that power
And we haven't been that close in a while

And I don't even want to try to name it
Explain it for the one who couldn't care
'Cause all that matters is the

way you choose to frame it

And I hesitate to say that you're a liar
I never tell the truth myself
But I tried to chase you down and I got tired
So I'm leaving you to you or someone else

'Cause you never want to hook up in the middle
And I'd meet you there to talk if you would show
But you answer every question with a riddle
And refuse to even choose to let me go

() Over mijn lijf / wij zijn geen pijn

Jij bent de enige Kat
Waar ik niet
Allergisch aan ben.

Jij maakt sprongen
Door de kamer
Rond mijn lijf.

Jij krabt de krollen
Van kop tot teen
Uit mijn lijf.

Jij kroelt je
Met kopstootjes
Over mijn lijf.

Wij zijn geen pijn
Als wij onze lijven spinnen
Tot een uitgerold tapijt.

#HenriA

() Still I Rise - Maya Angelou

You may write me down in history
With your bitter twisted lies,
You may trod me in the very dirt
But still, like dust, I'll rise.

Does my sassiness upset you?
Why are you beset with gloom?
'Cause I walk like I've got oil wells
Pumping in my living room

Just like moons and like suns,
With the certainty of tides,
Just like hopes springing high,
Still I'll rise.

Did you want to see me broken?
Bowed head and lowered eyes?
Shoulders falling down like teardrops,
Weakened by my soulful cries?

Does my haughtiness offend you?
Don't you take it awful hard
'Cause I laugh like I've got gold mines
Diggin' in my own backyard.

You may shoot me with your words,
You may cut me with your eyes,
You may kill me with your hatefulness,
But still, like air, I'll rise.

Does my sexiness upset you?
Does it come as a surprise
That I dance like I've got diamonds
At the meeting of my thighs?

Out of the huts of history’s shame
I rise
Up from a past that’s rooted in pain
I rise
I'm a black ocean, leaping and wide,
Welling and swelling I bear in the tide.

Leaving behind nights of terror and fear
I rise
Into a daybreak that’s wondrously clear
I rise
Bringing the gifts that my ancestors gave,
I am the dream and the hope of the slave.
I rise
I rise
I rise.

() Van het opstaan tot het slapengaan

- De ochtend - Je lichaam, de staat van bevinding, wanneer je de slaap achter je laat tijdens het ontwaken in de ochtendvroegte, tijdens het koele uur dat de zon nog maar flauw lichtrood straalt, over je bleke ontwaakgelaat, je donkere haren die nog donkerder lijken. Tijdens dit vroege moment dat het nietsdoen je meeneemt, lijkt het alsof je zweeft, naakt, onder de witte gewaden die je beschermden tegen de nacht, als een jonge arend, gevleugeld de dag tegemoet.

- De dag - Er wacht niet veel. Het schrijven, vertalen, plannen, studeren, lezen van boeken en het begrijpen van vreemde woorden wordt even vergeten, het is de overgave aan de leegte die deze dag zijn bestemming geeft, het zinvolle niets doen waarmee je wordt gevuld, doortrokken van het licht dat zijn felle kleuren terug vindt wanneer de uren voorbij glijden. En tegen de middag, wanneer de zon haar hoogste tonen speelt, zoek je naar de spelonken van de schaduw, van de slanke cipressen die naar je wuiven, in een straat die je leidt naar het doorzichtig blauw van een Griekse zee, waar je als een Godin baadt in een roes van geluk die niets om handen heeft, je toestroomt als golven die nergens ontstaan en je meevoeren.

- De avond - En ’s avonds is er een parade in je bloedbanen die je omarmen met het soort van warmte, die je door de straten leiden, hoe ze naar je kijken, niet weten wat gedaan met je verschijning, koop je aan het kleurrijkste kraam de fijnste geuren van lavendel en jasmijn, geef je je over aan champagne en wijn, het doet je verder zwerven tot aan de zwoele avondlucht die je dronken maakt van je onbeschreven geluk, tot aan de schemerzone.

- De nacht - Dat heerlijke nietsdoen, dat slenteren door de tijd, op je hoofdkussen gelegd, de zachte geuren die je naar de nacht begeleiden, om in rust al zwevend slapen te gaan, de gloed op je huid, de laatste woorden die aan je kleven die vandaag niet uitgebroed zijn, omdat ze enkel belangrijk zijn om over je te waken. En je spreidt je als twee zachte vleugels onder het briesende laken in de duisternis, je voelt hoe je hart tot in je keel klopt, met een genot waarmee je je vanochtend aan het ochtendlicht had overgegeven: deze verrukkelijke dag sluit zich tegen je lichaam aan zoals de bleke harmonicablaadjes van een wilde orchidee.

#Henri A.

() Wereldvlakkig

Ik schrijf je op want van geen leven
wil ik ooit nog meer herinneren dan
de adem in mijn hoofd nu.

Sta je mij voor schut als een foto
waarin je bent weggeknipt
een raam waar je nog leek achter
te staan hoogpotig en hooghartig.

Of je bent oppervlakkig of
je bent wereldvlakkig omdat je niet
kan hinken op twee benen
daar ben je niet toe in staat.

Ik kreeg het zodat ik vergat
te geven totdat het
te laat was om
nog iets te verwachten.

#HenriA

() Charles Bukowski - No help for that

() Ik ben iemand

Er zijn vrouwen met
minder genade dan guillotines,

mensen die je kennen bij naam en
barsten in je schouders slaan,
met woorden die knerpen
als droge lippen.

Er is iemand die

het bos inloopt,
fles en boek in de hand,

barsten in de schouders

en nooit meer wordt gezien.
Maar hij ademt. Opnieuw.

#HenriA

() Bij een slapend lichaam

Mijn nachten wachten wit,
witter dan wit tevoren
bij een slapend lichaam
dat het mijne niet is.

Je trapt me uit bed
zoals het natrappen
zonder nadenken
mijn gedachten niet kan lezen.

Niets wat is dat blijft.
Voor niemand. Nooit.
Niet hier of daar.
Nergens.

Ook niet bij zij die
denken de tijd te bezitten
of de juiste woorden
of de juiste portie troost.

Maar ik blijf schrikken
elke keer weer.
Maar ook weer niet
omdat alles in jou vastligt.

Voor altijd.

Voorspelbaar. Fragiel.
Eindeloos in verdriet en woorden.
In luchtledigheid
die ongrijpbaar is.

#HenriA

()

ik wandel door het witgevlokte tuingras
en vind een speelgoedmedaillon van
het speelgoedkind dat ik was.

De lucht is zwaar en gezwollen
de straten gebroken wit
en in gedachten glij ik terug

naar de berg achter het bos
waar we met veel gegil
naar beneden gleden

om als eerste thuis te zijn voor het
avondeten, het was daar en dan
dat ik mijn medaillon won

() Zonder titel

en wanneer
ik naar adem hap
laat me dan
nog even spartelen
red me voorlopig niet
het is niet nodig
ik wil eerst mezelf
in mijn lichaam storten
zodat binnen buiten wordt
en onder helemaal boven
mijn ondeugden traag
kunnen verdampen
en geef me dan een reden
om opnieuw te ademen
naar een ander aanzien

#HenriA

() Fonkelen

Ik wil de zon drinken

Haar stralen slikken
En het ultraviolet
Door mijn keel
Laten glijden.

En dan mijn liefste
Zal ik schijnen
Barst het licht
Door mijn poriën.

En jij zal naar me komen
Voor warmte
Naar me komen
Door het donker
En fonkelen.

#HenriA

() Quote

() Goo Goo Dolls - Iris

() Solivagant

Als ik een droom zou verliezen
Als ik gevoelens zou aanraken
Ik zou mijn ziel verliezen

Ik hoef niet na te denken
Over hoe ik het doe
Ik hoef het alleen maar te doen

Ik heb het uitgevonden bij de geboorte
Ik kan alleen maar rondlopen
Want ik kan het einde van mij niet zien

Ik formuleer oneindigheid en bewaar het diep in mij

#HenriA

Eels - Oh Well (Fleetwood Mac cover)

() Er bestaat geen enkele taal om de waarheid over de waarheid te zeggen

Er bestaat geen enkele taal om de waarheid
over de waarheid te zeggen.

Neem het niet persoonlijk
maar spoor aan om te zoeken.
Enkel de deugd kan ons leiden,
we zijn de voeling verloren.

Er is geen handleiding
maar we kennen wel de ervaring:
de snaren die zinderen
als iemand spreekt zonder ideaal.

En achter dat ideaalbeeld
de woorden kunnen vinden
die bezielde lichamen
doen voelen en bibberen.

De paradox van onszelf en
van ons allemaal:
daar ligt de waarheid.

Want de breuk tussen goed en kwaad
zit niet in de taal,
maar loopt door het hart.

#HenriA

() Jamaja

Jamaja stuurt een vrouw
Naar een man
Elke keer opnieuw
En elke keer opnieuw
Moet hij lachen

Om de luchtigheid
In haar woorden en zinnen
Bij haar is er geen dood
Maar enkel lust en leven
En een groots voorverlangen

Ze wil gezaaid worden
En over de grens gaan
Het liefst in het hol van zijn lichaam
Waar hij haar zal beademen
Tot ze uitgeput inslaapt

En dan zal hij jamaja
In haar oor fluisteren
En haar haren aaien
En zich klaar maken voor de volgende daad
Jamaja, ze heeft het me zelf gevraagd!

#HenriA

() Door woorden die doodvielen op koude steen

Ik heb de kunst geleerd van afscheid nemen
Ik kan niet langer klaagzangen aanhoren
Ook het verhaal van de ossen en de ezels
Zijn me vanavond ontgaan

Met jou duurden uren tergende eeuwen
En mijn inborst die al die tijd nog leefde
Werd keer op keer getroffen
Door woorden die doodvielen
Op koude steen

Morsdood moest ik mijn geheugen slagen
Om in het leven te blijven staan
Om met de lippen boven het water te blijven
En door te kunnen gaan

Maar ik ben uitgestreden
Geen woorden meer van steen
Geen laatste opstoot van ademen
Enkel nog een herinnering
En een ongekende toekomst
Die niemand nog zal bepalen

#HenriA

() Admiral Freebee - rags 'n' run

() Navelstaarderij

We hebben allemaal onze strijd te leveren
in de huiskamer, op het werk,
tussen de lakens,
op mensenmaat.

We hebben allemaal onze strijd te leveren
nationaal, transcontinentaal,
intergalactisch,
op wereldvlak.

We tafelen allemaal onder dezelfde maan,

alleen zijn de omstandigheden anders.

Tragisch of contentement.

Het hangt er maar vanaf waar je geboren bent.

Maar navelstaarderij is het favoriete ding
van de verwaande westerling.

#HenriA

Gaza stad - 30.10.2023

() Filegeluk

Je zit in de auto. En een lied werpt je terug naar je tienerjaren. En naar het gevoel, de sfeer, de context toen je danste op dat lied. De energie die je had, de drive, de drang, de lust, de geilheid... allen overgoten met een saus alcohol.

De mensen, de vrienden om je heen. De onbezorgheid en de wilde haren die alle kanten opschoten. En je voelt. En je denkt dat je geluk voelde toen. En je twijfelt. Je weet niet echt meer of dat gevoel geluk was.

En je probeert het nu te voelen. En wat je nu voelt af te zetten tegen dat gevoel van tientallen jaren geleden. En je vraagt je af dat wat je nu voelt, dat dat ook geluk is. Of ben je nooit gelukkig geweest?

Het lied is voorbij. Het nieuws begint. Over Gaza enzo... En de wereld draait door, de regen feller, de file langer...

() The Cranberries - Linger

() Zonder titel

Mijn blik waarmee
Ik je vroeger
Het hof maakte

Is nu omgespit
Tot een uitgedoofde vulkaan

Die rust in de schoot
Van de aarde

En rustig en vredig
Slaapt.

HenriA

() Een zwemmer is een ruiter - Paul Snoek

() O, Pablo!

In de schaduw van de ziel, in stilte gehuld,
Dansen mijn woorden op jouw ritme.
Als een vurige rivier, doorheen mijn aderen,
Stroomt de ontembare ik vol verzonken verhalen.

Met elke ademhaling ontluiken de klanken,
Als lavendel in de nacht, op zoek naar de maan.
De sterren die fluisteren in het donker,
De nachtegaal die nooit slaapt.

Ik schrijf de woorden van een verloren tijd,
Voorheen gevangen in mijn pen.
In de stilte van de nacht,
Spreekt mijn hart een taal die alleen jij kunt verstaan.

Met elke zin onthul ik geheimen,
Een strofe, een refrein, een boek.
Ik dicht de kloof tussen twee eenzame zielen,
Met elke letter die mijn mond zoekt.

Henri_A

() OB-LA-DI, OB-LA-DA - Gabriela Bee

Zaaaaalig!

() Islands In The Stream - Dolly Parton & Kenny Rogers

() Aftiteling

Voor ik vergeet
Wie mijn vrienden zijn geweest

Kijk ik naar mijn handen
En de gaten in mijn hart

Steek ik een blauwe bes
In mijn linkerneusgat
Ga ik voor de spiegel staan
En zet de radio zacht

Maak ik koffie en
Pluk ik een sigaret
Doe ik mijn beste pak aan
Voor ik mijn ogen sluit

Draai ik de film
Op de binnenkant van mijn hoofd
En hoor ik jouw stem
Die langzaam - tergend langzaam -
dooft

#HenriA

() Ezelsbruggetje

Ja oude man,
met das en opgepoetst
blazoen,
hoe ik je inschat,
hoe fout ik kan zijn.

In niets zag ik een
exotisch avontuur in
jou.
Of is het een gekochte
vrouw, een streepje liefde uit
de Aziaten?

Ze lacht in je oor,
kust de onwennige
frons in je gelaat wel
honderd maal, terwijl
je ogen door
de aanwezigheid dwalen,
verraden
dat je aandacht veinst, liefst
in een dode hoek wil zijn
waar ik niet kan kijken.

Nog even dacht ik dat je
een ambtenaar was,
op pensioen of een
geklasseerd wiskundig genie.
Maar door dit
verrassend ezelsbruggetje
ben je waarschijnlijk
alle drie.

#Henri_A

() Cowboy Junkies - All That Reckoning (Part 1)

() John Prine - Hello In There

() Vergeef me mijn lusten niet

Vergeef me mijn lusten niet
de begeerte die me neerslaat
als ik neerkijk op je volle mond
die ik beveel wat verboden is.

Sla met je handen een kruis
rond mijn schaamteloos vlees
als een slet in een hoerig kleed
waarin je uitpuilt van verlangen.

Vergeef me mijn lusten niet als
je gevuld bent met de golven die
ik over je giet als stromend genot
als je gebukte gebaren van lippenstift
een dansende slaaf van je maakt.

() Achter het raam van jouw aarde

Ik gebruik het licht van de zon
dat kaatst
ik gebruik als spiegel de maan
spiegelen in de maan de kraters
die vallen in het water
één na één

de aantrekkingskracht is verdwenen
we vallen in trappen
in trappen naar benee
naar benee
watervallen in trappen
naar benee
de gravitatie is verdwenen
nu is het jij en ik
alleen

in
trappen
naar benee

tot in de zee
kijk naar de zee, zie de zee, gewoon de zee
ploegt strepen door het water
het woelige water
kolt tegen het raam

in het bruisende water
verdrinken we op de bodem van de kamer
in rugslag slapen we om elkaar heen

uit het schuim en het sop schep ik je op
duw je me voor me uit
door het raam van de aarde

spiegelen de sterren
spiegelt de maan
op het raam van de aarde
dat uitgeeft op een blinde muur
waar jij voor staat
handen in het hoofd verborgen
geborgen achter het raam
voorovergebogen
in elkaar gedoken
en daarna

plant je in de aarde voor het raam twee armen
die wuiven en grijpen
die klauwen naar alles wat je niet begrijpt en moet loslaten
wat je niet begrijpt laat je varen
op het kolkende water

achter het raam van jouw aarde
denk je in ronde idealen van wat beter zou kunnen zijn.

() Average White Band - Pick Up The Pieces

() Oblivion

() Aandachtshoeren

() Dear Mark

Hoe dikwijls plukte je een stuk uit mijn hart
en gaf je me het nadien geheeld weer

Nam je me mee in baritongedachten
en naar plekken waar ik nog nooit was geweest

Op een podium
Op vinyl

Eindeloos...

trok je met weinig woorden
groeven door mijn ziel

En nu je er niet meer bent
zet je mijn jeugd mijlenver van me weg

It's not how far you fall
It's just the way you land.

I.M.
Mark Lanegan
1964 - 2022

() Willem Vermandere - Lat mie maar lopen

() Voor M.

Alles wat je miste ligt daar
nu samen geveegd op een hoopje
met in het midden de eenzaamheid
die deze afspraak heeft gearrangeerd.

Hoeveel lege flessen zouden hier
zijn gepasseerd, leeggedronken om
het moederhart te blussen met
vele slokken voor elke brok in de keel.

Die blauwe ogen die nu niet meer
ronddwalen, op zoek naar sporen en
een verhaal voor jezelf om te begrijpen
waarom je alleen bent achter gebleven.

() Beste wensen

If you call - Angie MacMahon

() Beer

() Het wordt moeilijker om in de tijd te staan (Bernard Dewulf)

Het wordt moeilijker om in de tijd te staan
nu jij niet meer schrijft.

Vanaf nu zal ik hem zelf moeten verzinnen,
in zinnen die ontoereikend zijn.

Je pen zwijgt, legt zich te rusten in de luwte
en jouw woorden stokken met je adem mee.

Wat las ik je graag Dewulf, elke dag, maar vooral
op zaterdag in de bijlage.

Wat denk je wat er gebeurt als je sterft Bernard?
Degenen die van je houden zullen je missen.

Ook elke dag.

Bernard Dewulf

30.01.1960 - 23.12.2021

() De langste nacht

Wij zijn vrolijke vrienden als we maar hard
genoeg geloven en ons verlossen van het
kwade dat de buitenwereld ons te bieden heeft.

We gieten onze dromen in een gezamenlijk
wereldbeeld en reizen er, tegen beter weten in,
mee rond de wereld.

En als het kampvuur zijn vlammen uitslaat,
te heet om elkaar nog te begrijpen, verbranden
we onze strijd en verstrooien we de assen
op de strooiweide.

() Tot ziens later

Later,
Als ik groot ben.

Later,
Als ik dood ben.

Later,
Als later een plaat is.

(La La La La La Later,

Als later later later.)

Later,
Als iets dat nu niet meer bestaat.

() Leeg

Alles moet ze delen
Kijk mijn kinderen, kijk mijn hond
Kijk mijn leven, mijn leven op de fiets,
Mijn leven als marathon, wat we eten
Ik leef in de tuin van eden.

Ik denk na over elk plaatje
Over elk praatje
Over elk grapje, dat withy moet zijn
Kijk eens hoe boeiend ik ben
En bovenal kunstig, mysterieus en intelligent.

Op tranen zal je me niet betrappen
Evenmin op twijfel en slordigheid
Ik heb jou nodig, jouw goedknikkende stem
Pas dan ben ik gelukkig
En zijn wie ik ben.

Leeg dus.
Samen.
Met velen.
Zo houden we mekaar
radeloos bezig.

() Milliseconde

Vandaag werd ik weer even
verliefd op jouw evenbeeld,
alsof er iemand een spiegel-
beeld voor me hield.

Dezelfde smalle rand rond
de jukbeenderen en dezelfde
haarlijn tot op twee smalle
schouders van karaat.

Dezelfde hoge laarzen en dezelfde
speelse blik in het gelaat die de wereld
stil doet staan in dezelfde milliseconde
dat het hart een tik over slaat.

() Music For One Apartment And Six Drummers

() Luka Bloom - Exploring The Blue

() Leegstand (owv onbewoonbaar verklaard)

Sommige huizen zijn te donker om in te wonen.

Te koud om de tafel te dekken,
te vochtig om in bed te gaan,
het kruis boven de deur
te zwaar om dragen.

En toch verschuilen we er graag
omdat het huis een soort van thuis was,

een beetje grond onder de voeten,

het venster op een soort van bestaan.

Er blijven is jezelf uitwonen

en omkomen. Van honger, van eenzaamheid,

van ontberingen

en van de huisstofmijt.

Sommige huizen moet men slopen. Moet! Met

de grond gelijk! Plezier jezelf en geef

jezelf een toegangsverbod tot

er geen steen meer overblijft.

() Woorden eten

Je koopt een bus

Je verbouwt een huis
Steekt een vuur aan
En houdt je warm

Je hebt ooit eens
Een paar boeken gelezen
Maar je zoekt niet meer
Naar wat niet bestaat

Ergens valt er een ster
De hond ligt aan je voeten
Loeba is haar naam

En je zwijgt
Eet alle woorden op
En je lacht en lacht
Het is warm achter het raam

() Max Richter - Dream 13 (minus even)

() De bladeren vallen in zeven lagen

De bladeren vallen

In zeven lagen
En ik val mee

En ik ga

De leegte die blijft
En nog leeft
Maar niets vult
Door ijdelheid
En ziektebeeld

En de bladeren vallen
In zeven lagen
En ik val mee

Nog drie lagen
Te gaan
Dan kan ik
Terug slapen

() Ennio Morricone - Chi Mai

() Bob Seger - Main Street

() Nestdrang

Ik ben als een vogel

Die weet waar zijn hart is

Die weet waar zijn ziel is

Die vliegt en dwaalt

Cirkelt en draait

Vanuit de lucht

De wereld aanschouwt

En is geland

Om op het nest te blijven

HenriA

() 402

De cypressen
Rechten de rug

De platanen
buigen het hoofd

Leg je nu maar neer
En vergeet alle woorden

Die ik ooit heb gezegd
Die ik allemaal heb gehoord

Die jij ooit hebt gezegd
Die jij allemaal hebt aanhoord

En bewaar
Niets dat nog nodig is

Om alles te vergeten

() Evelinn Trouble - Higher Love

() The Romans - Twice a Day

()

Ik schrijf meters aan elkaar

Maar ik schrijf geen afstand

Ik schrijf in krullen
In herhalingen
In haken met ogen

De woorden komen
En gaan
Maar de letters blijven

Altijd dezelfde bewoording
Altijd dezelfde taal

#HenriA

() De zintuigen

[1]

We zijn hier al eerder geweest, al vaker, alleen
en samen, dezelfde pleinen, dezelfde straten,
onder dezelfde lucht die vervaagt in
verschillende kleuren, door dezelfde zon en
dezelfde maan, op de koop toe steeds
hetzelfde verhaal van een loden zwaarte
om te dragen. Verliezen en hebben is
een dunne lijn om langs te schreiden,
zoals steeds weer ontmoeten en er als
een dief vandoor gaan, onder steeds
weer hetzelfde gesternte, dezelfde
afstand, dezelfde in vredesnaam.

[2]

Het in vakjes bewaren van weten is ook
een manier om je te specialiseren in
besluiteloosheid omdat geen enkele straat
geplaveid is met dezelfde stenen het
moeilijke kiezen de weg die je zal gaan
over deze wereld die langs twee kanten
wordt bedreigd door het gat in mijn
ozonlaag verstikkende hitte die schroeit
vraagt om water bij beetjes in ongulzige
teugen om de geneugten onder de huid
te bewaren ook op leeftijd waar geen
datum op staat. Van alle tijden is
het zwikken en het zwakken op
wisselende dagen in tegenpolige fasen
en allen bewaren ze hun waarheid om
hun eigen weg te gaan als ooit de
kans bestaat dat ze worden geboren.

[3]

Hoeveel mag je morsen aan het einde
hoe slordig kan een slotzin zijn die sterft
in de holte van de buik en ongrijpbaar is
voor de keel door het laatste restje adem
wordt buiten gedragen over de tong die
als een instortend balkon als de laatste

overblijvende brug na een stille oorlog
beschoten de woorden bijeenraapt om
nog een laatste groet te brengen aan
het laatste restje van de dagen dat je
alleen zal verder gaan met geamputeerde
leden die niet vleselijk zijn maar van een
leegte waarvan het laatste lontje stilletjes
uitwaait om nooit meer te ontsteken.

[4]

Traag is ons praten we zijn hier al vaker
samen geweest proeven van de kleine
onopvallende gebaren laag na laag ons
in gedempte tweeklanken verschuilen,
zoals een ui, waar je ook niet echt van
gaat huilen als de traagheid verbleekt
zien we in de hoeken van onze ogen
diezelfde gehaakte gebaren van
eenzame strijd, vinden we elkaar in
de machteloosheid van weerwil
omdat stil blijven in delen ook een
vorm is van communiceren door elkaar.

[5]

En zie, de zon schijnt, weliswaar vaal maar
met heldere vlakken door het raam waar ik
door staar over het plafond de muren van
de kamer tot aan rand van het tapijt dat
zich niet meer laat grijpen door het schrijven
van jouw letters na al het vruchteloos paren
de gestrekte benen de verstomde woorden
ogen en oren die rusten gaan niet om te
slapen om op te staan door zintuigen gedreven
uit de kamer door het raam de zon in het leven.

#HenriA

(naschrift - groot is mijn respect voor jou, een diepe buiging)

() Achter de dingen

De ogen achter het ogenblik
Hoe heb ik naar je gekeken
Te veel, te lang

Gedanst in je vuur
Geweten dat geen uur
Me van verlangen scheidt

Het zwijgen van je blik
Was een eeuwigheid
Een snik aan de boord van het leven

En nu gaan mijn ogen open
En zie ik achter de dingen
Wat je wel en niet bent

#HenriA

() Dansende Rita

Dag Rita. Goeiemorgen.

Ik denk dat ik je nog nooit heb ontmoet. Bij deze. Wat doen wij hier samen? Misschien is dit wel de club van de linkshandigen. Ik zie hoe jouw pen sierlijk over je blad glijdt, je andere hand verguld met ringen, die jouw zinnen ondersteunen.

Je komt er goed voor vandaag. Je schoenen zijn klaar om te dansen. De glitters op jouw trui zijn misschien wel weggelopen uit een discobol. Je sjaal van bordeaux doet me denken aan de tango. Ja, dansen kan je wel!

In je witte tas zitten al je verhalen, alle dansen die je ooit hebt geleerd. Ik wil wel met je leren dansen Rita, want in dansen ben ik nooit goed geweest.

#HenriA

() They Might Be Giants - Birdhouse in your soul

() V

Rug aan rug
aan het water,
de lucht hangt hoog
boven de wolken

Door de hazelaar de zon.
Bevlekt ons
van kop tot teen.

Vogels trekken een V.
Ze zijn terug

van vroeger naar later.

Wij ook.

#HenriA

() Bruce Springsteen - Hungry Heart

() Trilogie van de held

En plots ben je mijn held (Deel 1)

Anderhalf wakker
na driekwart nacht,
die een breuk maakt
in de dag.

Oud gebakken met belegen,
half glas coke vergeert, een
veel te vroege sigaret. Mail-
verkeer en blogzinnen lees.

Zoeken naar de feiten
uit het klavier. Voor wat
het waard is. (Heel even)
Voor niets.

Zoals de fiets, die kwaad
naar me kijkt. Zie ik hoe
je over de bergen rijdt
en plots ben je mijn held.

En als je mijn held niet meer bent (Deel 2)

En als je mijn held niet
meer bent, wacht er nog
driekwart wakker en
anderhalve nacht.

En hang. En lig. En
Hang. En lees. En trek.
En klavier. En jazzmuziek.
En een teveelste sigaret.

Soms ook jou.
En jij en hij.
En zij en hen.
En een vader.

Waarom ben ik
alweer vergeten.
Omdat het zo hoort,
heb ik gehoord.

Want dan ben ik de held (Deel 3)

Omdat het zo hoort heb
ik gehoord. Ga ik driekwart
nacht ronden en ben ik
anderhalf wakker.

En blaas. En klavier. En
jazzmuziek. En een veel
te late sigaret. Mailverkeer
en blogzinnen herlees.

Over meestal jou.
En jij en zij.
En de rouw.
En een vader.

Ik creëer. En lees. En
herlees. En kan geen
afscheid nemen. Want
dan ben ik de held.

#HenriA

() Portaal

(maart 2010)

Met smalle woorden hebben we
leren praten, met smalle gebaren
om het lijf,
zoals een kier wit licht dat
valt in de kilte van mijn portaal,
waarin ik me verberg als
jij voorbij gaat.

En dan verdwijn je, blauw
en koud. Smaken
mijn woorden naar
bulderend water,
verdronken in mijn stem,
stroomt de eeuwige twijfel:
de straat of de deurbel.

#HenriA

Anton Pieck (1895-1987) - Deurportaal

() GoGo Penguin - All Res

Beter wordt het vandaag niet...
Toch wel!

() Dag andere

Dag andere, dag mens, wandelend met jezelf,
we hoeven elkaar niet te kennen om te scheiden,
gewoon mekaar passeren in een drukke straat,
in een ogenblik tussen het leven dat voorbij raast.

We kennen geen vrees voor elkaar en hoeven
elkaar ook niet te beminnen omdat onze angst
en onze liefde in onze stappen zit, die na onze
korte ontmoetingen met onszelf verder gaan.

We hoeven mekaar ook niets te verwijten,
vreemdelingen passeren mekaar voortdurend
in de leegte van het voorbij gaan, wandelen
almaar verder van elkaar weg in eenzaamheid.

En toch, we zijn geen vreemden meer voor
elkaar, geen schaduwen aan elkaars ruggen,
hoogstens zijn we onvindbaar na het voorbij
gaan en wordt de toekomst onze herinnering.

#HenriA

() Gregory Alan Isakov - She Always Takes It Black

() Genster

Niets is beter dan het is
Dat is altijd zo
Ook al geloven we het niet

Je kan vechten of rusten
Omarmen of slaan
Terugkeren of verdergaan

Niets zal anders zijn dan het is
Omdat niemand aan de touwen trekt
Of de weg bepaalt

Zolang je maar niet dooft
En verder laait
Genster na genster na genster

#HenriA

() Alice Phoebe Lou - Nostalgia

() Stef Kamil Carlens - Way to your heart

() Ik besta voor jou

De dag vaart als een schip over ons heen
en zet de schemer vast tussen je ogen
ik schuif je tussen mijn vingers

die zachtjes kneden
van boven tot beneden
tot jouw middenrif open breekt.

Je start het wiegen en net voor je me
wijdbeens in je eet
stuit je hand op mijn borst.

In de aanraking van die ene seconde
heb jij me alles gegeven,
mijn hele wereldgeschiedenis die
tussen de lakens voorbij marcheert.

En in jouw ogen zie ik de blik van een kind
dat naar mij ruikt en langs jouw tong
naar mij proeft en mij likt.

#HenriA

Sam Dillemans - Lizy

() Brad - The Day Brings

() Melkwitte dag

We kauwen melk
als koeien
maar dan andersom.

#HenriA

() Ólafur Arnalds - Zero

() Demerwater

Een vader en een zoon
Fietsen op de dijk

Trappen in stilte
Door hun verhaal

Laten zinnen bollen
Het water achterna

Een Brabants trekpaard
Buigt het hoofd

Stuurt hen dieper
Het Hageland in

Zonder woorden
De heuvels achterlatend

Deze vader en deze zoon
Hoeven niet te praten

Zij verstaan waar
Het water heen gaat

#HenriA

() Samen

Ik las een boek over eenzaamheid
en plots was ik niet meer eenzaam.

Het maakte me aan het lachen
met een glimlach er bovenop.

Het boek scheurde woorden uit zinnen
en flarden uit gedachten.

Het zette alles in perspectief
en sprak iedereen aan.

Alleen zij, die niet geloven
en niet zien,

houden zich in een kramp
aan een hemel op aarde.

#HenriA

() In alle vroegte

In alle vroegte
naar buiten gelopen.

Voor alle slapers
voor alle vogels.

Jij met je snuit vooruit
je staart omhoog.

Ik met mezelf
op kousenvoetenschoenen.

Het licht schoot
de lucht in.

De zon achterna
De zon
achterna.

In onze stilte
over nieuwe paden geslopen.

Met alles gloedgroen
en een gouden laag.

Hebben we al een
dag geleefd.

Voor de dag
al begon.

#HenriA

() Wees voorzichtig met me, liefje.

Wees voorzichtig met me, liefje.

De lente is op zich al loslopend
met de bijen en de bloemen en zo
die overal heen galopperen.

Die heelhuids over me dartelen
en me raken tot in het diepst
van mijn ziel.

Geen schilderij, geen standbeeld
kan de lente
in lijnen trekken.

En ook niet de blik in je ogen
en de contouren van
je gelaat.

Wees voorzichtig met me, liefje.
Ik heb nog zo veel lentes te gaan.

#HenriA

() Lente (in Hallerbos)

Nu de zon steeds hoger

en langer gaat schijnen.

De lucht helder en helderder is

dan water, doorzichtig bijna.

De bloesems mijn neus kleuren

net zoals de bloemen.

Ik aan de hartkant word geraakt

door die stille blik.

Dan weet je, de lente is

in mijn lijf begonnen.

#HenriA

() Vergezicht / Uitzicht

Plots een gezicht.
Een groot gezicht.
Het gezicht van een vrouw.
Vlak voor mijn gezicht.
Verstopt achter een bril.

Ken je me nog?
Vraagt het gezicht.
Het fluistert, zo dicht.

Ik herken het gezicht.
En de bril.
Maar ik weet niet
van wie het gezicht is.

Dus zeg ik niets.
Ik knik niet.
Ik beweeg niet.
Ik ben gezicht.

Want het is mijn dag niet.
En ook niet mijn gisteren of
mijn morgen.

Ook al is er
vlakbij een ander gezicht,
dat zo graag wil

dat ik het zoen.
Dat ik naar haar
zou kijken.

#HenriA

() Vannacht voelde ik het voor het eerst

Vannacht voelde ik het
voor het eerst.

Ik ben alleen lichaam
alleen lijf
als een zak
als een muur om me heen.

Een zak van huid
die gedachten maakt
van mortel en steen
en bouwt en sloopt
tot er niets overblijft
in slaap.

Waar huid huid zoekt
en door de muren
van jou heen breekt.

#HenriA

() Je

Ik denk
als het regent:
laat je niet nat worden.

En als het stormt
denk ik:
vat toch geen kou.

En ik denk ook
dat dat denken
niet helpt.

Want je wordt nooit meer
nat, noch vat je een kou.

Want het regent
noch waait ooit
nog voor jou.

#HenriA

() Pootjebaden

Vanuit de zee lijkt ons leven
soms minder welbesteed,
te midden van het water
in de stroom van oneindigheid.

De boten die op weg zijn
van de kant naar de wal,
de papieren bloemen
die uitwaaien op het strand.

En wij hand in hand,
pootjebadend weg van gewoel
en blijven hangen in het gevoel
van de stilte die we dragen.

#HenriA

() Van den hond

Ik ben niet klein
de anderen zijn groot
binnen handbereik zit
hun navelbuik
en met de kruin van
mijn hoofd streel ik
en dat was vandaag
overdag.

En nu rol ik de vloer uit
door de slaapkamer
schop mijn afgeslofte stappen
onder bed
en trek valavond
over me heen.

Ik zoek mijn tweede huid
en mijn volgende adem
maar het enige dat ik
nog raak is schaduw
van de halve meter
waar je was is
heel dichtbij.

#HenriA

() Roosbeef - De Schelde

() Klappen

De klappen die
Ik kreeg hou ik bij
Ik geef ze nooit
Meer terug

Ik zal er ook
Niet over praten
Of ze nog aan
Mezelf tonen

Ze zijn weg
Uitgedeeld
Ontvangen
En voor altijd vervlogen

#HenriA

() In deze wereld

Mijn dagen dwalen
door weelde,
door het rauwe geloof
van de vriendschap.

Voorgoed verging mijn sterven
en dus ook mijn dood,
dit openbaarde een tijd
die later zal heten.

Wij,
wij zijn geworden
wie we zijn,

in deze wereld.

#HenriA

() Lynyrd Skynyrd - Sweet Home Alabama

() Schittering

() Stilzwijgen

Jij toont me hoe je niet zwijgt,
en ik laat de stilte.

En hoe de stilte me bij
de keel grijpt,
de hoeken van de kamer
worden leeggegeten.

Hoe de zolder boven
het onderliggende huis kraakt,
waar het leven in stukken
uiteen valt en vertraagt.

Ook in bed is het stil.
De lakens weigeren nog
langer te praten.

Onkreukbaar staren ze
me aan, alsof ze geduldig
wachten, om me op te baren.

#HenriA

() Uitgeperst

Vers groen,
versgeperst groen
uit de ochtenddauw.

In het rond
al mijn spullen
op de grond,
omarmd door
ochtendblauw.

Niemand weet waar ik ben.
Ik ook niet.
Ook ik weet niet
waarheen of
waar ik blijf.

Maar jij, alsjeblief,
jij, blijf bij mij,
al was het maar vannacht.

#HenriA

er een streep door trekken.

Onder de bomen
bedekt verzonken schemer
een man, een hond
op een slingerend pad.

Bij de laatste bocht
noopt wijds licht tot stilte,
mekaar vragend aankijken,
om dan verder te gaan.

#HenriA